Strona główna
O muzeumWirtualne zwiedzanieKalendarz wystaw i imprez EkspozycjeKonkursySzkołyZwiedzającyWydawnictwaLinkiKontakt

Pokój stołowy

art-deco-4954_1__w130h86.jpg Pokój stołowy wypełniają typowe meble należące do kompletu jadalnianego: kredensy, masywny, rozkładany stół, krzesła obite skórą i dodatkowe stoliki. Najokazalej prezentuje się - umieszczony naprzeciw stołu - kredens . Dominuje on nad pozostałymi meblami masywną, rozłożystą strukturą. Także bogate dekoracje rzeźbiarskie płycin drzwiczek, zdobne okucia i lustrzane szybki, wysuwają go na pierwszy plan. Taka niezwykła dbałość o solidny i zasobny wygląd tego mebla jest typowa dla sposobu kształtowania oficjalnego oblicza wystroju wnętrza jadalni w XIX wieku. Kredens stanowił bowiem synonim zamożności i luksusu mieszczańskiej rodziny. Przechowywano w nim porcelanową i szklaną zastawę oraz srebra stołowe, których jakość odzwierciedlała zamożność i tradycje familijne. Nic dziwnego, że tak szlachetne przedmioty wymagały stosownej oprawy. Kredens z płockiej ekspozycji tworzy komplet ze stojącym obok niego zegarem szafowym. Zegar ten, wraz z drugim, umieszczonym po przeciwnej stronie stanowił dla mieszkańców domu ważny przedmiot, dzięki któremu nurt codziennych czynności przebiegał według ustalonego schematu czasowego. Zgodnie z przyjętymi zasadami, wraz z wybiciem określonej godziny, członkowie rodziny gromadzili się przy wspólnych posiłkach czy też popołudniowej herbacie.

Drugi z kompletów jadalnianych został wykonany w łódzkim warsztacie Karola Wudkego. Na zestaw składają się: kredens, pomocnik, stół oraz zegar. Stylistycznie prezentują bardziej surowe oblicze secesji ze skromną dekoracją (drewno, metal) ujętą w czworoboczne kwatery, ożywiające masywne bryły mebli.

W pokoju stołowym umieszczono dodatkowo jeszcze dwa kredensy i pomocnik kredensowy. Formy ich dekoracji, choć utrzymane w typowym dla secesji płynnym, kwiatowym stylu różnią się jednak dość znacznie. Obejrzeć możemy więc w jednym pomieszczeniu zarówno, stojący przy drzwiach wejściowych, niezwykle bogaty kredens w stylu francuskim, jak również bardziej masywne i skromniejsze meble polskie.

O ilości i różnorodności używanych dawniej sztućców świadczy komplet warszawskiej firmy Romana Plewkiewicza przechowywany w specjalnie do tego celu przeznaczonym pudełku składu wyrobów A. Jaskulskiego. Z kolei zwyczaj podawania popołudniowej herbaty przywołuje przygotowany na stoliku zestaw: samowar z Tuły, czajniczek, sitko do herbaty, cukiernica, szczypce do cukru oraz filiżanka.

Całość ekspozycji uzupełniają dekoracyjne przedmioty rzemiosła artystycznego: żardiniery, świeczniki, figurki, dzbany, tace wykonane z niezwykle popularnej w okresie secesji cyny. Pochodzą one z fabryk niemieckich - Württembergische Metallwarenfabrik (WMF), J. P. Kayser Sohn, Metallwarenfabrik Eduard Hueck, a także ze znanych warszawskich firm zajmujących się wyrobem przedmiotów srebrnych i platerowanych (Plewkiewicza, Norblina, Frageta). Warto również zwrócić uwagę na dwie, wykonane z brązu rzeźby (dzieła M. Maignau i Fritza Klimscha) przedstawiające, tak typowe dla sztuki końca XIX wieku, subtelne i zmysłowe postaci kobiece oraz na stojący przy oknie gramofon szafkowy firmy Klingsor.

Na ścianach wiszą obrazy Teodora Axentowicza Portret damy w czarnej sukni - pani Berson i Portret Malwiny z Bogdanowiczów Pieńczykowskiej oraz Wincentego Wodzinowskiego Portret Włodzimierza Tetmajera.

Muzeum Mazowieckie w Płocku 2006

Strona główna | Mapa serwisu | Kontakt | Logotypy


logomazovia.jpg orl_kopia.jpg
"Polityka Cookies"