Strona główna
O muzeumWirtualne zwiedzanieKalendarz wystaw i imprez EkspozycjeKonkursySzkołyZwiedzającyWydawnictwaLinkiKontakt

Buduar

art-deco-4957__w130h86.jpgBuduar to rodzaj mniej reprezentacyjnego saloniku, przeznaczonego głównie dla kobiety - pani domu.

Wygodny komplet wypoczynkowy sprzyjał długim pogawędkom w sympatycznym towarzystwie. W skład naszego kompletu wchodzi również ustawiona pod jedną ze ścian serwantka ozdobiona witrażykami w formie stylizowanych kwiatów tulipana, na której umieszczono paterę z podteplickiej wytwórni Ernesta Walisse'a.

Okrągły stoliczek z piętrowym blatem (tzw. kelner) pełnił rolę pomocnika jako dostawka do większych mebli. Popularne, zwłaszcza w wykuszach czy na werandach, były meble bambusowe, często etażerki. Nasza, ustawiona nieopodal okien, posiada malowane płytki ceramiczne, (co jak najbardziej odpowiadało istniejącemu trendowi w wystroju wnętrz) i posłużyła do przechowywania bibelotów i drobiazgów zamkniętych w estetycznych szkatułach i kasetkach. W prezentowanym tu układzie jest również podręcznym meblem dla stojącego tuż obok sekretarzyka, który mógł pełnić też rolę toaletki. Na tymże biureczku, jak też w innych częściach pomieszczenia, można ujrzeć przedmioty rozrzucone niby od niechcenia. Nadają mu one osobisty charakter. Mowa tu o kapeluszu, szalu czy rękawiczkach, a także częściach bielizny tj. kaftaniku nocnym i halce powieszonych za parawanem dekorowanym postaciami kobiet w stylu Alfonsa Muchy. Oprócz parawanu znajduje się tu jeszcze jeden sprzęt zdobiony motywem według wzornictwa czeskiego artysty - to bieliźniarka z pocz. XX wieku o froncie z reliefem w formie ujętego z profilu popiersia kobiety w tondzie.

art-deco-4958__w130h86.jpg art-deco-4959__w130h86.jpg art-deco-4960__w130h86.jpg

Kobiecy charakter buduaru podkreślają dodatkowo elementy damskiego stroju - biała suknia i trzewiki.

Na zainteresowanie zasługuje wiedeński komplet mebli wypoczynkowych, tapicerowany różową satyną, wytworzony w firmie Bracia Thonet, która jako pierwsza produkowała meble gięte.

Malarstwo Jana Stanisławskiego (Kwitnące krzewy), Władysława Podkowińskiego (Widok na Kopiec Kościuszki), Leona Wyczółkowskiego (Chryzantemy w wazonie), Henryka Uziembły (Pejzaż nad stawem), Bronisławy Rychter - Janowskiej (Willa na wybrzeżach Kalabrii, Noc księżycowa), Stanisława Janowskiego (Wenecja), Edwarda Okunia (Willa Doria Pamphili) i Alfonsa Karpińskiego (Azalie) odwołuje się do fascynacji pejzażem i naturą.

Poza nim prezentowane są portrety i autoportrety: Zygmunta Badowskiego (dwaAutoportrety), Janiny Rejcherówny (Portret dziewczyny w liściach kasztanu), Witolda Rzegocińskiego (Autoportret), Władysława Czachórskiego (Kobieta z kwiatami) i Wojciecha Weissa (Portret pani P.).

Muzeum Mazowieckie w Płocku 2006

Strona główna | Mapa serwisu | Kontakt | Logotypy


logomazovia.jpg orl_kopia.jpg
"Polityka Cookies"